پاسخ حضرت علی(ع) در خواب

شیخ نصراللّه افزود: من از خواب بیدار شدم ، و با شتاب به منزل ((ابن صیفى )) رفتم ،
 
و با او ملاقات نمودم و ماجراى خوابم را برایش بازگو کردم. او تا این مطلب را شنید،
 
ناله کرد و بلند بلند گریست ، و سوگند خورد که آن اشعار را با زبان و با قلم براى
 
کسى نخوانده و ننوشته ، و همان شب (که شیخ نصراللّه ، حضرت على (ع ) را در
 
خواب دیده ) سروده است .سپس اشعار را چنین خواند :

ملکنا فکان العفومنا سجیة

فلما ملکتم سال بالدم ابطح

و حللتم قتل الاسارى و طالما

غدونا على الاسرى نمن و نصفح

فحسبکم هذا التفاوت بیننا

و کل اناء بالذى فیهه ینضح

ترجمه

وقتى ما حکومت را بدست گرفتیم ، عفو و بخشش و انسانیت ، شیوه ما بود، ولى
 
وقتى شما (بنى امیّه ) حکومت را بدست گرفتید تا بیابان حجاز، (حمام ) خون براه

انداختید، و غیر انسانى رفتار نمودید و در حالى که روش ‍ما در طول تاریخ ، لطف و
 
مهربانى با اسیران بود، شما کشتن اسیران (ما) را روا داشتید، و همین تفاوت بین ما و
 
شما (در سرزنش و نالایق شما) کافى است و از کوزه برون همان تراود که در او است
 
به این ترتیب عجیب ، على (ع ) پاسخ شیخ نصراللّه را داد که خلاصه اش ‍این است :
 
((ما را با بنى امیه مقایسه نکن ، اخلاق ما با آنها فرق دارد، ما اهل کرم وبخشش و
 
مهربانى هستیم ولى آنها خون آشام و سخت دل مى باشند.




/ 0 نظر / 10 بازدید